Unang Linggo ng Kuwaresma
Ebanghelyo At Mga Pagbasa Sa Linggo
Si Hesus ay dinala ng Espiritu sa ilang upang tuksuhin ng diyablo. (Mateo 4:1)
Unang Pagbasa: Genesis 2:7-9; 3:1-7
Nilikha ng Diyos ang tao mula sa alabok, hiningahan sa ilong, at nagkaroon ng buhay. Naglagay ang Panginoon ng isang halamanan sa Eden, sa dakong silangan, at doon dinala ang taong kanyang nilalang. Pinasibol niya roon ang lahat ng uri ng kahoy na nakalulugod sa paningin at masasarap ang bunga. Sa gitna ng halamanan, naroroon ang punong nagbibigay-buhay, at ang punong nagbibigay ng kaalaman tungkol sa mabuti at masama.
Ang ahas ang pinakatuso sa lahat ng hayop na nilikha ng Panginoon. Minsa’y tinanong nito ang babae, “Totoo bang sinabi ng Diyos na huwag kang kakain ng ano mang bungang-kahoy sa halamanan?” Tumugon ang babae, “Hindi naman! Ipinakakain sa amin ang ano mang bunga sa halamanan, huwag lamang ang bunga ng puno na nasa gitna niyon. Pag kami raw ay kumain ng bunga nito o humipo man lamang sa punong iyon, mamamatay kami.”
“Hindi totoo iyan, hindi kayo mamamatay,” wika ng ahas. “Gayon ang sabi ng Diyos, sapagkat alam niyang kung kakain kayo ng bunga niyon, magkakaroon kayo ng pagkaunawa. Kayo’y magiging parang Diyos; malalaman ninyo ang mabuti at masama.”
Napakaganda sa paningin ng babae ang punongkahoy at sa palagay niya’y masarap ang bunga nito. Nabuo sa isipan niya na mabuti ang maging marunong, kaya’t pumitas siya ng bunga at kumain. Kumuha rin siya para sa kanyang asawa, at kumain din ito.
Nagkaroon nga sila ng pagkaunawa matapos kumain. Noon nila nalamang sila’y hubad, kaya kumuha sila ng mga dahon ng igos, pinagtagni-tagni at ginawang panakip sa katawan.
Salmo: Awit 50
Tugon: Poon, iyong kaawaan
kaming sa ‘yo’y nagsisuway!
Ako’y kaawaan, O mahal kong Diyos,
sang-ayon sa iyong kagandahang-loob.
Mga kasalanan ko’y iyong pawiin,
ayon din sa iyong pag-ibig sa akin!
Linisin mo sana ang aking karumhan
at ipatawad mo yaring kasalanan!
Ang pagsalansang ko ay kinikilala,
laging nasa isip ko at alaala.
Sa iyo lang ako nagkasalang tunay,
at ang nagawa ko’y di mo nagustuhan.
Isang pusong tapat sa aki’y likhain; bigyan mo,
O Diyos, ng bagong damdamin.
Sa iyong harapa’y h’wag akong alisin;
ang Espiritu mo ang papaghariin.
Ang galak na dulot ng ‘yong pagliligtas,
ibalik at ako ay gawin mong tapat.
Turuan mo akong makapagsalita,
at pupurihin ka sa gitna ng madla.
Ikalawang Pagbasa: Roma 5:12. 17-19
Mga kapatid: Ang kasalana’y pumasok sa sanlibutan sa pamamagitan ng isang tao, at ang kamatayan sa pamamagitan ng kasalanan niya. Dahil dito, lumaganap ang kamatayan sa lahat ng tao sapagkat ang lahat ay nagkasala. Sa pamamagitan ng isang tao – si Adan – naghari ang kamatayan dahil sa kanyang kasalanan. Ngunit sa pamamagitan din ng isang tao – si Hesukristo – higit ang kinamtan ng mga kinahabagan nang sagana at pinawalang-sala: sila’y maghahari sa buhay. Kay laki ng kahigtan ng pagpapalang ito kaysa kasawiang iyon.
Kaya’t kung paanong nagbunga ng kaparusahan sa lahat ang kasalanan ng isang tao, ang pagkamatuwid naman ng isang tao ay nagdulot ng kapatawaran at buhay sa lahat. Sapagkat sa pagsuway ng isang tao ay marami ang naging makasalanan, gayon din naman, marami ang pawawalang-sala sa pagsunod ng isang tao.
Mabuting Balita: Mateo 4:1-11
Noong panahong iyon: si Hesus ay dinala ng Espiritu sa ilang upang tuksuhin ng diyablo. Doon, apatnapung araw at apatnapung gabing nag-ayuno si Hesus, at siya’y nagutom.
Dumating ang manunukso at sinabi sa kanya, “Kung ikaw ang Anak ng Diyos, gawin mong tinapay ang mga batong ito.” Ngunit sumagot si Hesus, “Nasusulat, ‘Hindi lamang sa tinapay nabubuhay ang tao, kundi sa bawat salitang namumutawi sa bibig ng Diyos.’ ”
Pagkatapos nito’y dinala siya ng diyablo sa taluktok ng templo sa Banal na Lunsod.“Kung ikaw ang Anak ng Diyos,” sabi sa kanya, “magpatihulog ka, sapagkat nasusulat, ‘Ipagbibilin niya sa kanyang mga anghel na ingatan ka, aalalayan ka nila, upang hindi ka matisod sa bato.’ ”
Sumagot si Hesus, “Nasusulat din naman, ‘Huwag mong subukin ang Panginoon mong Diyos.’ ”
Pagkatapos, dinala din siya ng diyablo sa isang napakataas na bundok. Mula roo’y ipinatanaw sa kanya ang lahat ng kaharian ng sanlibutan at ang kayamanan ng mga ito. At sinabi ng diyablo, “Ibibigay ko sa iyo ang lahat ng ito, kung magpapatirapa ka at sasamba sa akin.” Sumagot si Hesus, “Lumayas ka, Satanas! Sapagkat nasusulat, ‘Ang iyong Diyos at Panginoon ang sasambahin mo; siya lamang ang iyong paglilingkuran.’ ” At iniwan siya ng diyablo. Dumating ang mga anghel at naglingkod sa kanya.
Gospel Reflection
Tao... Hindi Tao Lang!
"Sorry na. Pasensya na, tao lang. Nagkakamali. Puwede namang magkamali, di ba?"
Para sa maraming tao, sapat nang excuse ang pagiging tao para makagawa tayo ng mali o ng kasalanan. Na para bang sinasabi nating likas na mahina ang tao at natural lang na tayo'y matukso at magkasala.
Sa Ebanghelyo natin ngayong linggo, matutunghayan natin ang salaysay ukol sa pagtukso ng Diyablo sa ating Panginoong Hesus. Makikita natin kung gaano katuso ang Diyablo sa tangka nitong linlangin si Hesus.
Tinukso si Hesus subalit hindi Siya nagpadala sa tukso ng Diyablo. Katunayan, hindi lang ito ang pagkakataong tinangka ng Diyablo na siluin si Hesus na magkasala. Buong buhay Niya ay tinukso Siya nito.
Naging tao si Hesus. Napagod Siya. Nauhaw. Nagutom. Nasaktan. Tumangis. Na-reject. Napagtaksilan. Ang lahat ng posibleng maramdaman nating negatibo ay naranasan Niya at higit pa roon. Isa Siyang ganap na Diyos subalit pinili Niyang maging katulad natin. Bakit? Itatanong mo?
Nang likhain ng Diyos sina Adan at Eva, nilikha Niya sila ayon sa Kanyang larawan at kalikasan (basahin ang Unang Pagbasa). Walang paghihirap. Hindi nasasaktan. Hindi napapagod. Walang kamatayan. Subalit nang magkasala ang ating unang mga magulang, nawala sa kanila at sa atin ang kalikasan ng Diyos. Nakilala natin ang paghihirap. Nalaman natin kung paano ang masaktan. Napagod tayo. At nagkaroon ng kamatayan.
Sa pagkakatawang-tao ni Hesus na isang Ganap na Diyos, naging katulad muli tayo ng Diyos. Isang Diyos na naging ganap na tao. Nang mamatay si Hesus sa krus, nagtagumpay Siyang sagipin tayo. Namatay ang Diyos na naging tao. Muli nating naging katulad ang Diyos.
Sumaatin ang kapangyarihang magkamit ng buhay na walang hanggan sa pamamagitan ng pagsunod sa yapak ni Hesus. Isang Diyos na habang nakikipamuhay sa atin ay binigo ang Diyablong tumutukso sa Kanyang tumalikod sa kalooban ng Ama.
Kaya sa susunod na sasabihin nating tao lang tayo. Isipin nating tao tayo. Nilikha tayo ayon sa larawan at kalikasan ng Diyos. Isipin nating isang Diyos ang nag-bother na magkatawang-tao dahil sa pag-ibig sa atin. Katulad nati'y tinukso rin Siya.
Kapag ramdam nating tinutukso tayong gumawa ng kasalanan. Sabihin natin sa ating sarili,
"Tao ako. Hindi tao lang. Katulad ako ng Diyos. Nagkatawang-tao si Hesus para sa akin. Pinasan Niya ang krus ng aking kasalanan. Namatay Siya sa krus para sa akin. Muli Siyang nabuhay sa ikatlong araw para sa akin. Tao ako. Hindi tao lang. "
Panalangin:
O aming Ama, Ikaw lamang ang Diyos na aming sinasamba. Lagi Ka po naming niluluwalhati at pinapupurihan.
Tunay nga pong hindi kami nabubuhay sa tinapay lamang kundi sa mga Salita Mo rin. Ikaw ang aming lakas. Ang pinagmumulan ng aming pag-asa at kaligayahan. Ama, salamat po sa lahat ng mga biyayang ipinagkakaloob Mo sa amin.
Patawarin Mo po ang aming pagiging mahina. Nagpadala po kami sa tukso. Linisin Mo po kami ng dugong itinigis ng Iyong Anak na si Hesus sa krus. Umaasa po kaming lubos sa kaligtasang kaloob Niya.
Makita po sana namin at maramdaman sa araw-araw naming mga buhay ang Iyong pag-ibig na walang maliw.
Sa ngalan ni Hesus, ang Kordero ng Diyos na taos pusong nag-alay ng Kanyang buhay sa krus para sa amin. Amen.